Amazones in Newquay
Geschreven door Een Amazone   
zondag, 13 september 2015 13:49

2015…Dit jaar geen Scillies voor de Amazones. Toch voelde dit als een groot gemis en kwam in de loop van het jaar het plan om Newquay op de agenda te zetten.

Newquay is de slotwedstijd van de Engelse competitie met een deelnemersveld van 93 gigs. Het bijzondere aan deze wedstrijd is dat er in 12 aangewezen gigs geroeid wordt, met eigen riemen. Voor elke race wordt er geselecteerd welke teams in welke gig roeien. Steeds vallen de slechtere teams af, waardoor er uiteindelijk een finale overblijft van 6 teams.  
Wij hadden als doel om te zien waar we ongeveer zouden staan ten opzichte van de Engelse topteams en de stille hoop om bij de top 12 te roeien….al zou dit niet eenvoudig worden.
 
Na een zomer stevig te hebben doorgeroeid met elkaar was de tijd rijp voor het vertrek. Kortom de riemen op de auto gebonden en op naar Newquay.
Zaterdag...de eerste racedag. Uiterst spannende omstandigheden, met golven van ruim een meter hoog en een korte interval. Onze eerste race voorspelde een zware strijd…3 teams die dit jaar in de top 6 roeiden op de Scillies en wij in 1 heat… 
Dat zorgde voor de nodige zenuwen en bijbehorende rituelen. Uiteindelijk 4e in onze heat, maar overall de 7e tijd van alle teams, dus veilig door naar de volgende ronde. 10620579 843930122388503 7616740885808742564 n
 
Zondag ging de strijd verder, na een gunstige loting met gemak als eerste over de finish en door naar de kwart finales. Daar ging de strijd wederom tegen de dames van Flushing en Mylor. Dit was voor ons DE race…wel of niet door naar de halve finales… En het werd een geweldige strijd…”Death or the galdioles” zoals Louis van Gaal zou zeggen. Uiteindelijk wonnen we deze race van de dames die later 3e zouden worden in de finale. 
Met minder dan een half uur hersteltijd moesten we wederom de strijd aangaan in de halve finales. Deze keer waren de dames van Flushing en Mylor ons voor en kwamen we als 4e over de finish. Wederom wachten of onze tijd goed genoeg zou zijn om door te gaan.
 
Helaas…op enkele seconden na geen finales. Ons doel was bereikt, we zaten bij de top 12, maar zo dicht op de finales is toch ook weer even een bittere pil om te slikken. Hadden we onszelf onderschat…niet tactisch genoeg geroeid (als dat al bestaat)?? 
We kijken terug op een geweldig weekend, met mooie races en omstandigheden die het zeeroeien zo mooi maken!! Nooit eerder hebben we met zulke overtuiging onze "eigen races” geroeid, ondanks spoorstokken die te niet ideaal staan, harde kussens en andere ongemakken is de mooiste les die wij meenemen dat we als team wederom gegroeid zijn en enorm veel lol hebben beleefd aan onze mooie sport.
 
 
alt
Laatst aangepast op zondag, 13 september 2015 14:21