De eerste toertocht van 2010 heeft afgelopen zaterdag plaatsgevonden. Zoals inmiddels valt te verwachten bij Travel Tours Jan v V was deze toertocht door het Nationaal Park de Biesbosch weer tot in de details verzorgd. Een trailerhelling, half tussen het groen verscholen en niet eens aangegeven op de waterkaart, geeft de uniekheid al mooi weer. Met een boot vol gemotiveerde roeiers, geurend naar zonnebrand & autan, en gevuld met smakelijk proviand zetten wij koers vanaf de Kop van ’t Land richting de Brabantse Biesbosch. Omarmd door de bijna tropische zon werden voor ons twee sluizen geopend om onze expeditie te kunnen laten starten.

Prachtig slingerende smalle kreekjes werden afgewisseld met wat grotere stromen. Juist op de smalste stukjes kwamen we de meeste tegenliggers tegen (typische kajuit zeilbootjes, kano’s en gemotoriseerde boten). We waren dus niet de enige die zich te goed deed aan deze groene omgeving vol rietkragen en laaghangende boomtakken. Jan is een oude bekende in deze streek en heeft blijkbaar een onuitwisbare indruk op de lokale bevolkingsstam achtergelaten: er is zelfs een sloot naar hem vernoemd, De Sloot van St. Jan, die natuurlijk in ons parcour was opgenomen!

Het Nationaal Park leek wel bijna gelegen te zijn in de tropen. De vogelpopulatie liet rijkelijk van zich horen; wellicht was de zon zo fel dat we verblind werden om alles wat veren en vleugels had ook nog waar te kunnen nemen. Wat we daarentegen wel met vleugels volop konden waarnemen én voelen waren de dazen. Deze bloedzuigende paardenvliegen zochten onze warme bezweten lichamen met veel plezier op. Stil blijven zitten om zo de daas een goede zitplek te bieden en vervolgens door een andere roeier fel gemept te worden (niet altijd even succesvol…) werd bijna een populair spelletje; “Roei die dazen (er)uit!”. De bevers en otters zijn geheel aan onze neus voorbij gegaan, maar bij een pauze leek het wel alsof er stilletjes een krokodil onze boot nauwlettend in de gaten hield…. Trotse Schotse Hooglanders en andere koeiensoorten zochten verkoeling op in het water. De oerossen waren niet onder de indruk van een gig, we kregen nauwelijks aandacht. Gelukkig werd dit weer goedgemaakt tijdens de lunchpauze. Een trotse knobbelzwaan (met oranje hoofdveren) bleef nieuwsgierig buurten. Met rechte hals liet het mij weten geen interesse te hebben in stukjes brood. Gelukkig begreep Robert zijn taal wel en gingen de grote brokken mueslibrood en eierkoeken er als glijmiddel in. Wendelien was helemaal op de zwanengolflengte afgesteld; ze hebben samen het ‘zwanenmeer’ gedanst…ik wist niet dat Wijs zulke verborgen talenten bezat!

Plotseling kwam er een windje opzetten, werd de lucht dreigender en voelden we de aarde in de verte trillen. Een ware subtropische regenbui gaf ons aangename verkoeling. Binnen enkele seconden waren we drijfnat, werd het wateroppervlak ‘gekieteld’ door de vette regendruppels en werd de wereld om ons heen stil. Sybren probeerde zijn kleding droog te houden, dus zat nagenoeg naakt op de stuurplek. “Aha, zo ziet hij er dus uit onder de douche…”, liet Wijs passend horen. Na ca. 35 km beëindigden wij onze tocht in lichte regen bij de trailerhelling. En wat mijn verbazing schetste was dat het laagwater was (zeker 0,5 m hoogteverschil) en de helling er opeens helemaal niet meer zo verscholen bij lag. Wat zit de Biesbosch toch vol met verassingen. Jan, onze complimenten voor deze heerlijke tocht!